خداوند آن قدر لطف دارد كه خود را بدهكار كرده و ما را طلب‌كار و مىفرمايد : « وَمَا مِنْ دَابَّةٍ فِى الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا » ؛ هيچ جنبنده‌اى در زمين نيست مگر اين كه روزى او بر خداست » . « 1 » و در جاى ديگر مىفرمايد : اى مردم به خدا قرض بدهيد ؛ اين لطف خداست كه خود را وام گيرنده و مردم را وام‌دهنده مىداند . اين حديث مورد بحث نمونه‌اى از لطف خداوند است كه كسى كه با دست كوتاه براى خدا عطا كند با دست بلند خداوند به او عطا مىكند ، خداوند آنچه به ما مىدهد تناسب با اعمال ما ندارد بلكه تناسب با كرامتش دارد او با كرمش با ما حساب مىكند نه اينكه ببيند ما چه كرديم . لذا در اعمال ماه رجب مىخوانيم : « يا مَنْ يُعْطىِ الكثيرَ بِالْقَليلِ ، يا مَنْ يُعْطى مَنْ سَأَلَهُ ، يا مَنْ يُعْطى مَنْ لَمْ يَسْأَلْهُ وَمَنْ لَمْ يَعْرِفْهُ تَحَنُّناً مِنْهُ وَرَحْمَةً ؛ اى كسى كه در برابر اطاعت اندك ، عطاى بسيار مىدهى ، اى كه عطا كنى به هر كه از تو خواهد ، اى كه عطا كنى به كسى كه از تو نخواهد و نه تو را بشناسد از روى نعمت‌بخشى و مهرورزى » . « 2 » تمام عباداتى كه انجام مىدهيم ، شكر يك نعمت كوچك خدا را نمىتوانيم بجا بياوريم ، آيا در خانهء او نرفتن و اطاعتش نكردن بىانصافى نيست . خدايا به كوچكى ما نگاه نكن بلكه به بزرگى خود نگاه كن و عطاياى خود را از ما دريغ نفرما . * * *

--> ( 1 ) . سورهء هود ، آيهء 6 ( 2 ) . مفاتيح نوين ، ص 606